ออกงานนางฟ้าขายของ  
 

อย่างที่เราเคยพูดไปแล้วว่าจุดที่แย่ของเราคือ ความหุนหันพันแล่น
ซึ่งคนภายนอกอาจจะมองไม่เห็นซักเท่าไหร่ จากที่เคยมีคนพูดให้เราฟัง
เค้าจะพูดถึงเราว่าเราดูแล้วเป็นคนใจเย็น ดูนิ่งๆ มีความอดทนสูง

แต่จริงๆนะคนที่รู้จักเราจริงๆจะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า เรานี่ดื้อเงียบ
เจี่ยยังคอยบอกเราอยู่ตลอดว่า ที่รักอ่ะขี้ใจร้อนไปนะ..

ซึ่งมันก็ดูจริงอยู่ อย่างตอนที่เราเบื่อบินมากๆ เอะอะอะไร เราก็จะไปลาออก
มันซะให้ได้เดี๋ยวนั้น ไม่คิดวางแผนด้วยนะว่าออกแล้วจะเอายังงัยต่อไป
จะทำอะไรแทน คือจำได้เลยว่าตอนนั้นคิดแต่ว่าไม่อยากไปบินแล้ว
ไม่สนุก เบื่อหัวหน้า เบื่อคนขับ ไม่อยากกกกกกกกแล้วจริงๆ
จนแม่เราต้องคอยปรามว่าอยู่ให้ครบตามเวลาทำตามกฎเกณฑ์ของเค้านะลูก 
จะเอาแต่ใจอยากอย่างเดียวไม่ได้

จนแล้วจนรอด เราก็อยู่รอจนมันครบเดือนอย่างที่แม่เตือนจนได้
แต่ที่ไม่ได้ทำคือ คิดเรื่องว่าแล้วชั้นจะเอายังงัยต่อไปหลังจากออกมาแล้ว
ใจตอนนั้นคิดง่ายๆแค่ว่า ขอพักอยู่แบบสบายๆซักเดือนสองเดือนก่อนเถอะนะ
หลังจากนั้นค่อยมาว่ากัน คิดแบบมองโลกในแง่ดีมากมาย

ในใจลึกๆเรารู้ตัวเองอยู่แล้วแหละว่าไม่อยากจะกลับไปทำงานบริษัท
ไปนั่งทำงานประจำในออฟฟิสได้อีกต่อไปแล้ว เราเลยเริ่มคิด เริ่มมองหา
ทางที่จะเริ่มธุรกิจของตัวเอง ลองผิดลองถูกไป โดนบทเรียนไปบ้าง
จนมาตอนนี้อะไรหลายๆอย่างเริ่มลงตัวมากขึ้น (ในความคิดของเราเอง)
คือถามว่าเราได้เงินมากเท่าตอนเป็นแอร์มั้ย มันก้อไม่มีทางอยู่แล้ว
หรือสามารถช้อปปิ้งหรือกระเป๋าแบรนด์เนมได้เหมือนแต่ก่อนมั้ย มันก็ไม่อีกเหมือนกัน
แต่เราก็ไม่ได้จะลำบากอะไร มีกินมีใช้ไม่ขัดสน จากรายได้การขายของของเรา
บวกจากกำไรในการเล่นหุ้น ซึ่งถือว่าโชคดีด้วยแหละที่ตลาดตอนนี้เล่นไม่ยาก
ตลาดเป็นขาขึ้น เล่นยังงัยก้อได้กำไรอยู่แล้ว

แต่มองอีกทางนึงในสายตาของผู้ใหญ่นั้น เค้าเหมือนไม่คิดว่าสิ่งที่เราทำอยู่
มันจะเรียกว่าเป็นอาชีพได้ พ่อเราคอยบอกเราอยู่เรื่อยๆว่าไม่คิดจะสมัครงาน
บ้างหรอลูก จะอยู่อย่างนี้ไปเรื่อยๆหรอ... 

พ่อเราเป็นผู้ใหญ่ที่ค่อนข้างหัวโบราณอยู่ค่ะ เราเข้าใจในความคิดของเค้านะ
เรื่องของเรื่องคือพ่อห่วงเรา อยากให้เรามีอะไรที่ดูแล้วมั่นคงทำ
ซึ่งเราก็ไม่สามารถจะพูดได้เต็มปากหรอกว่าที่เราทำอยู่น่ะมันจะทำไปได้ตลอด
แต่เราจากใจจริงสนุกกับมันนะ แต่ด้วยการที่เรายังไม่มีหน้าร้าน เลยไม่มีอะไร
ที่ต้องทำเป็น routine บางครั้งเลยจะรู้สึกว่างมากไปหน่อยเท่านั้นเอง

แต่เพื่อความสบายใจของพ่อ เราเลยไปสมัครงานดูบ้าง จริงๆก็หลายที่อยู่แหละ
แต่บริษัทที่เรียกเราไปสัมภาษณ์จริงๆนี่มีแค่ 3 ที่เท่านั้น เพิ่งรู้ว่าการหางาน
นี่มันยากกว่าที่เราคิดไว้เยอะเลย ด้วยความที่งานแอร์ของเรามันไม่สามารถเอามาใช้
เป็นตัวสนับสนุนได้ซักเท่าไหร่ การที่จบการเงิน ธรรมศาสตร์มาแต่ไม่ได้ใช้ความรู้
ที่เรียนมากว่า 5 ปีก็อีก ทำให้เราดูเหมือนคนอายุมากที่ไม่มีประสบการณ์การทำงาน
ไปโดยปริยาย จากความรู้สึกที่เริ่มเฟล บวกกับใจที่ไม่ให้กับงานประจำตั้งแต่แรก
อยู่ก่อนแล้ว แล้วก็จากเงินเดือนที่แต่ละบริษัทเสนอให้มันไม่ได้จะมากไปกว่าที่เรา
ได้มาอยู่ ณ ปัจจุบันเลย เราจึงเริ่มถอยๆออกมา หันมาทำในสิ่งที่เราชอบ 
ทำในสิ่งที่เราทำแล้วสุขให้มันดีมากขึ้นๆไปอีกน่าจะดีกว่า มันอาจจะทำให้พ่อแม่เรา
ผิดหวังไปบ้าง แต่เราหวังว่าถ้าค่อยๆอธิบายให้เค้าฟังไปเค้าน่าจะเข้าใจได้มากขึ้นนะ

บ่นไปซะเยอะ มาเข้าเรื่องสบายๆหน่อยดีกว่าค่ะ เมื่อเสาร์-อาทิตย์ก่อน
ได้มีงาน นางฟ้าขายของ จัดขึ้นที่ซีคอนสแควร์ ตอนแรกเราก็ไม่รู้เรื่องอะไรกับเค้าหรอก
มารู้ก็ตอนคุยกับตาวเพื่อนสาวเซเลปของเราเอง ตาวบอกว่าจะไปออกบู้ทที่งานนี้
แค่ได้ฟังเท่านั้นเราก็ขอเลยแบบหน้าด้านๆว่าขอไปออกด้วยคนซิ 555

ตาวก็ใจดีบอกมาซิ มาๆมาเลย จริงๆแล้วงานนี้คนที่มาสมัครได้ต้องเป็นแอร์จริง 
ณ ปัจจุบันเท่านั้น อดีตนางฟ้าอย่างเราหรือตาวไม่สามารถเข้าร่วมได้ 
คือตาวก็สมัครโดยใช้ชื่อรุ่นน้องที่รู้จักที่ยังทำงานเป็นแอร์อยู่อีกคนนึงค่ะ 

สรุปบู้ทของเราเลยมีสามแม่ค้ามาร่วมกันขายของ มีสินค้าคือ
- เสื้อตัวอักษร Lil' Addict กับเสื้อผ้าของเรา
- ครีม nikskin
- เครื่องสำอางค์เกาหลีของน้องฝ้าย


ออกงานนางฟ้าขายของ

ทุกคนแต่งตัวมาแนวเดียวกันโดยไม่ได้นัดหมายเลย



ออกงานนางฟ้าขายของ

สาวตาวมาช่วยขายเสื้อ Lil' Addict


ออกงานนางฟ้าขายของ

สาวตั้นก็ช่วยอุดหนุน Nikskin


ออกงานนางฟ้าขายของ

555 อุดหนุนกันไปอุดหนุนกันมาเองนั่นแหละค่ะ

งานนี้เป็นงานที่สนุกนะ คนมาเดินกันเยอะมากๆ เกินความคาดหมายเราจริงๆ
ไปยืนขายตั้งแต่ 10 โมงเช้าจนถึงเกือบสองทุ่ม เวลาผ่านไปแบบไม่รู้ตัวเลย
ขายจนเสื้อหมดราว ลดจนไม่รู้จะลดยังงัย 555 ตอนแรกตาวเล็งเสื้อเราไว้สามตัว
บอกแขวนไว้ก่อนเผื่อขายได้ก็ขายไปเลย สรุปคนมาซื้อจบเกือบหมด
ตาวต้องบอกว่าตั้นเอาเสื้อมันแยกออกมาก่อนเร็วเหลือตัวสุดท้ายละ

แอบภูมิใจมีคนชอบเสื้อตัวอักษรเราเยอะอยู่นะคะ
ตอนแรกเราเครียดพอตัวอยู่เลยว่าจะหาทางโฆษณาโปรโมตยังงัยดี
เพราะหน้าร้านก็ไม่มี จะทำยังงัยให้กระจายไปวงกว้างๆ
มางานนี้แล้วค่อยมีใจขึ้นมาหน่อย

ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ฝากด้วยนะค้าา เพื่อนๆชาวไดทุกคนเข้ามาดูกันได้น้าา


ออกงานนางฟ้าขายของ


งานนี้ถือว่าเป็นงานแรกแบบไม่ค่อยเป็นทางการ แต่เร็วนี้จะมีออกงานอีกเรื่อยๆนะ
นี่ก็ค่อยๆเตรียมการอยู่แล้ว อยากทำให้ออกมาดีที่สุดค่ะ

สู้ๆๆๆ

ฝันดีค่ะทุกคน

     Share

<< Pattaya Retreat Throw back our good time >>

Posted on Mon 25 Aug 2014 0:02

 
   
   
   
     
   
 
 
   

 

 




 

     
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh